CIJO

Archief Categorie: Opinie

zoom
Geen reacties

De Joden van de Arabische wereld

Het is 23 mei 2020, mijn verjaardag. Ik zit aan de koffietafel met mijn opa, moeder, oom, en neef. Zoals elk gesprek met een Joodse opa komt het verhaal altijd op twee dingen uit: de Oorlog of Israel, in dit geval was het Israel. Zoals vaak gebeurt als je het over Israël hebt kom je uit bij het conflict, maar dit keer zei mijn opa iets anders. Toen we het hadden over de Palestijnen zei het het volgende: “De Palestijnen zijn op zoveel manieren gelijk aan de Joden en de Israëli’s, dat ze eigenlijk alleen qua naam, geloof, en taal verschillen. Het zijn de Joden van de Arabische wereld.” 

De situatie van veel Palestijnen is tragisch, dat valt niet te ontkennen. Maar hoe komen ze in die situatie terecht, wie zijn daar de oorzaak van, is er überhaupt steun voor de Palestijnen?

Waarom noemde mijn opa ze de Joden van de Arabische wereld? Dat is simpel, ze zijn in de Arabische wereld nooit geaccepteerd, ze hebben nooit een eigen staat gehad, zelfs niet voordat Israël ontstond, en ze zijn in grote getalen achtergesteld. Waarom? Dat is niet duidelijk, net zoals antisemitisme niet in de ratio is gegrond. In dit opzicht is de vergelijking met Joden dus snel getrokken.

Allereerst bestaat er geen Palestijns volk op zich, het is een grote groep mensen die in de regio van het huidige Palestina, Israel, en Jordanië leeft. Onder die groep vallen Islamitische Arabieren, Christenen, Bedoeïenen, en zelfs Joden. Het idee dat er dus een natuurlijke rivaliteit bestaat tussen Palestina en Israël, uit geloofsoverwegingen, dat het twee volken zijn die tegen elkaar strijden, is gefabriceerd. Het is hetzelfde als je zou zeggen dat Nederland en België een soort natuurlijke rivaliteit van volkeren zouden hebben. 

De Palestijnen hebben in mijn ogen evenveel recht op een eigen staat als de Joden of Israeli’s dat hebben, het is ze nota bene beloofd door de Britten. Hoe komt het dan dat ze nog geen eigen staat hebben? Helaas heeft dat alles te maken met de functie die de Palestijnen bekleden binnen de Arabische wereld. Ze zijn jammer genoeg een politiek middel tegen Israël voor veel Arabische landen, een echte overtuiging dat de Palestijnen een eigen land toebehoort is ver te zoeken.

Om dit te illustreren neem ik een aantal momenten uit de geschiedenis. Allereerst is daar Jordanië. Na de oorlog in 1948 met Israël bezet Jordanië de Westelijke Jordaanoever, een stuk land dat aan de Palestijnen beloofd was, in die zin dus niets anders dan dat Israël stukken land bezette die aan de Palestijnen beloofd waren tijdens die oorlog. Jordanië heeft tot 1967 de tijd gehad om de Palestijnen een eigen land te geven, dat hebben ze niet gedaan. Het zogenaamde pro-Palestijnse Jordanië, dat een oorlog begon tegen Israël om een thuisland te waarborgen voor de Palestijnen, heeft geen paspoorten uitgegeven, geen burgerschap, heeft de Palestijnen slecht behandeld, en als klap op de vuurpijl de Palestijnen hun eigen land niet gegeven.

Daarnaast is er ook nog Egypte. Meerdere malen heeft Israël in ruil voor vrede de toen nog bezette Gazastrook aan Egypte aangeboden. Keer op keer is er geweigerd. De Egyptenaren wilde het gebied niet hebben, ze wilde zich niet bezighouden met de Palestijnen.

Naast de Arabische buurlanden is ook de Palestijnse leiding in mijn ogen niet bereid een eigen land te accepteren. Keer op keer is er land aangeboden in ruil voor vrede, keer op keer is er afgezegd. De reden is natuurlijk begrijpbaar. Iemand vergeleek het een keer erg treffend alsof je met een inbreker gaat onderhandelen als hij je inboedel aan het inladen is. Toch roep ik hierbij de Palestijnse autoriteit op om wel te onderhandelen, want bij elk voorstel wordt het aandeel Palestijns land minder. Ze begonnen in 1948 met de helft van het land en nu wordt hen nog maar minder dan 30% voorgesteld. Als ze in deze staat van non communicatie blijven zitten wordt er straks nog maar over een paar dorpjes onderhandeld.

Helaas is het zo dat de rijke Palestijnse cultuur helaas nu wordt overschaduwd door hun essentie als vluchteling. De Palestijnen zijn op dit moment vluchteling, en dat zullen ze over honderd jaar nog steeds zijn. Ze hebben namelijk politiek nut als vluchtelingen. Het is dan een volk zonder thuisland dat wordt onderdrukt door hun Joodse buren. Het is een underdog die de sympathie van de internationale politiek weet te winnen. Zodra ze hun eigen land krijgen valt dit weg en worden ze gewoon een land zoals elk ander land in de Arabische wereld en zal je zien dat de Arabische buurlanden opeens hun interesse in de Palestijnse kwestie verliezen.

Al met al is de situatie van de Palestijnen nog tragischer dan gedacht. Aan de ene kant hebben ze een Israël te verduren dat beetje bij beetje stukken land inlijft, en aan de andere kant hebben ze zogenaamde steun van hun leiding en de Arabische buurlanden, alleen zien die ze gewoon als een politiek middel. Misschien is het dan toch beter de Palestijnen te zien als de Joden van de Arabische wereld, begrijp elkaars leed en vraag ernaar in plaats van mee te vechten in een arbitraire conflict.

 

Geschreven door Yair Karman

zoom
Geen reacties

‘Wel degelijk sprake van wijdverspreid antisemitisme binnen BDS-beweging’

In november luidde het Verbond voor Progressief Jodendom de noodklok over toenemend antisemitisme. ‘The Rights Forum’ (TRF)–de club opgericht door oud-premier van Agt die pleit voor boycot, desinvesteringen en sancties (BDS) als drukmiddel tegen Israël – reageerde met een artikel waarin de problematiek ontkend werd.

Lees verder

zoom
Haneen Zoabi
Geen reacties

Racistisch Israëlisch parlementslid ontvangen in CREA

Maandag 9 november gaf Hanin Zoabi een lezing in CREA. Daar sprak ze over ‘racisme’ in Israel en hoe de Israëlische regering dit via verschillende wetten in stand zou houden.

Lees verder

zoom
Abbas bij de VN
Geen reacties

Abbas en Netanyahu bij de VN

Deze week kwamen vertegenwoordigers van alle landen bijeen in New York om de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties toe te spreken. Ook de leider van de Palestijnse autoriteit Mahmoud Abbas en de Israëlische premier Benjamin Netanyahu gaven een toespraak.

Lees verder

zoom
Boycott, divest, sanction
Geen reacties

Acht argumenten tegen BDS

De BDS-beweging (Boycott, Divestment, Sanctions) lijkt steeds meer voet aan de grond te krijgen, óók in Nederland. Door economische sancties tegen Israël af te dwingen, wil deze groep naar eigen zeggen vrede bewerkstelligen. Het tegendeel is echter waar.

Lees verder

zoom
Palestijnse vlag
Geen reacties

Met Hamas kunnen de Palestijnen een eigen staat vergeten

Eén groot feest was het vorige week op de West Bank. De Algemene Vergadering van de Verenigde Naties had met een ruime meerderheid voor het voorstel van Abbas gestemd, waarmee de status van de Palestijnen werd opgewaardeerd.

Lees verder

zoom
Arafat's Tomb, Ramallah
Geen reacties

Een vreedzaam partnerschap

Deze week dient president van de Palestijnse Autoriteit, Mahmoud Abbas, een verzoek tot ophoging van de Palestijnse status in de VN. Deze eenzijdige stap van de Palestijnse Autoriteit komt de betrekkingen met Israël niet ten goede.

Lees verder