CIJO

Abbas en Netanyahu bij de VN

zoom
Abbas bij de VN
Geen reacties

Abbas en Netanyahu bij de VN

Deze week kwamen vertegenwoordigers van alle landen bijeen in New York om de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties toe te spreken. Ook de leider van de Palestijnse autoriteit Mahmoud Abbas en de Israëlische premier Benjamin Netanyahu gaven een toespraak.

De Algemene Vergadering van de Verenigde Naties is het ideale platform voor landen om aandacht te vragen voor de problematiek in eigen land. Abbas sprak (vanaf 2:44:00) als hoogste leider van de Palestijnen de andere landen toe met een nogal bijzondere boodschap.

In plaats van toenadering kwam afstand. In plaats van de-escalatie van de spanningen over de Tempelberg kwam escalatie. In plaats van actief het gesprek aan willen gaan kwam een weigering.

Eerder dit jaar weigerde Abbas Netanyahu’s oproep om hem in Ramallah te bezoeken ook al. Een bijzondere warme handreiking van Netanyahu afgeslagen en genegeerd door de wereld. In plaats dat de wereld en de media Abbas aanvallen over zijn hatelijke toespraak reageerde men anders.

Op NU.nl stond een van de meest anti-Israël nieuwsberichten die ik ooit gelezen heb. Werkelijk ongelooflijk. Hoewel de Oslo-akkoorden de Palestijnen en met name de Palestijnse Autoriteit geholpen hebben bij de eerste stappen richting het oprichten van een eigen staat, werd de uitvoering ervan door Abbas en diverse media afgedaan als onrecht ten opzichte van de Palestijnen. Alleen Israël is schuldig voor de incomplete uitvoering van de Oslo-akkoorden, dat was de boodschap. Maar is dat wel terecht?

Aan het begin van de laatste eeuwwisseling kwam een documentaire uit over de uitvoering van de Oslo-akkoorden. De documentaire kan ik van harte aanbevelen. Op de website van het CIDI verscheen een artikel genaamd ‘Oslo-Akkoorden: Abbas voegt het woord bij de daad over de Oslo-akkoorden.

“De PA werd in het leven geroepen als autoriteit waaraan Israël geleidelijk aan steeds meer zeggenschap zou overdragen in de gebieden, naarmate de onderhandelingen zouden vorderen. Abbas legde gisteren de volledige verantwoordelijkheid voor het steeds weer mislukken daarvan bij Israël, hoewel de PA al enige ver gaande voorstellen heeft afgewezen.” (Toevoeging: zoals het voorstel van Olmert in 2008).

Intussen heeft Israël in 2005 de Gazastrook ontruimd, maar die wordt nu bestuurd door Hamas. Het aantal inwoners van Israëlische nederzettingen op de Westoever is ruimschoots verdubbeld. Het oprichten van de PA is misschien nog de grootste verworvenheid van de Akkoorden. De PA is de grootste werkgever op de Westoever. Door de relatieve rust zijn ook de levensomstandigheden van de Palestijnen daar verbeterd. Zij hebben het veel beter dan de inwoners van de Gazastrook, maar van een zelfstandige economie en goed functionerende staatsinstellingen is geen sprake. ”

Een toevoeging hieraan is dat Israël meer autoriteit zou verlenen aan de Palestijnse Autoriteit op voorwaarde dat het geweld zou afnemen. Maar dat gebeurde niet. De PLO onder leiding van Jasser Arafat (met Abbas op de achtergrond) zette haar campagne van Jodenhaat en geweld op een hoger pitje. Tot op de dag van vandaag leren kinderen op Palestijnse scholen dat er een dag komt dat ze Tel-Aviv zullen veroveren en de Joden de zee in zullen drijven. Om bewijs te vinden dat Fatah en de Palestijnse Autoriteit zich tot op de dag nog steeds hatelijk op stellen hoeven we niet ver te zoeken. Verheerlijking van geweld op televisie, het uitreiken van medailles aan terroristen, het financieel steunen van terroristen en nog recentelijk de moord op het echtpaar in de omgeving van Itamar (De Abdul-Qade Al-Husseini Brigade, welke geassocieerd is met de Al-Aqsa Brigade van Fatah heeft de verantwoordelijkheid opgeëist, daarnaast prees Azzam- Al Ahmed, een senior official van Fatah de aanslag op televisie).

Maar ook als we het verleden van Abbas onder de vergrootglas leggen vinden we behoorlijk radicale gedachten. Zo studeerde Abbas af op het ontkennen van de Holocaust. Was Abbas onderdeel van de kern van PLO in de dagen dat zij vele aanslagen pleegden en de beschuldigingen dat Abbas humanitaire hulp misbruikt om zich zelf te verrijken stapelen op (geschat word dat Abbas een vermogen heeft van 100 miljoen dollar, naast zijn functie als leider van de PA heeft hij geen andere baan of onderneming). Ook heeft Abbas zijn mandaat als leider van de PA, al lang verloren en is feitelijk een dictator.

Concluderend ben ik van mening dat Abbas geen serieuze partner is in de zoektocht naar vrede en als grootfinancierders van de Palestijnse Autoriteit vind ik dat Europa en Nederland hier consequenties aan mogen verbinden. Waarom zouden we dit tolereren, dreig met de hulpgelden. Kom naar de tafel of je krijgt geen geld, accepteer het vredesvoorstel of je krijgt geen geld, stop met de financiering van haat of je krijgt geen geld, vernoem geen straten naar terroristen of je krijgt geen geld. De oplossing lijkt mij simpel.

Op het zelfde podium waar Abbas de VN toesprak stond Netanyahu met een andere boodschap (video). Opnieuw riep Netanyahu Abbas op naar de onderhandelingstafel te komen, opnieuw riep Netanyahu dat de status quo op de Tempelberg niet zou veranderen en opnieuw riep Netanyahu op het belang van vrede in de regio te erkennen.

Naast deze boodschap had Netanyahu een andere boodschap over Iran. Hij riep op de voorwaarde van de deal met Iran streng te controleren en Iran te straffen als het zich niet aan haar belofte zou houden. Ook riep Netanyahu de regeringen van de alle landen op kritisch over zichzelf na te denken. Zo zei hij: 70 jaar naar de moord op 6 miljoen joden, beloven de leiders van Iran mijn land (Israël) te vernietigen. Mijn volk te vermoorden en het antwoord van dit orgaan (de VN), het respons van bijna alle vertegenwoordigers van de regeringen van alle landen hier was absoluut niks, volkomen stilte…

Naast deze boodschap uitte Netanyahu kritiek op het beleid van de VN ten aanzien van Israël. Zo zei hij dat in de afgelopen 4 jaar meer dan een kwart miljoen slachtoffers vielen in een verschrikkelijke geweld in Syrië. Dat is meer dat 10 keer het aantal Israël’s en Palestijnen gecombineerd die hun leven in de afgelopen 100 jaar conflict hebben verloren. Ondanks dit heeft de VN het afgelopen jaar 20 resoluties tegen Israël geadopteerd, tegenover 1 over Syrië.

Als we de toespraken met elkaar vergelijken valt ons iets op: als Netanyahu op komt voor vrede, komt Abbas op voor onrust, wanneer Netanyahu opkomt voor de veiligheid van zijn volk, komt Abbas op voor verdere escalatie, wanneer Netanyahu komt met een oplossing en een plan om iets op te bouwen, komt Abbas met een plan om iets af te breken.

Kortom; Abbas kan nog veel leren van Netanyahu. De Palestijnen verdienen een betere leider dan een corrupte, haatzaaiende, incapabele en machtslustige Abbas.

Geef een reactie